ABD menşeli mahkemeyi titretmişti: Saddam’ın 20 yıl önceki uyarısı bugün İran için mi?

Saddam Hüseyin, 13 Aralık 2003 gecesi ABD güçlerinin "Kızıl Şafak" kod adlı operasyonuyla Tikrit yakınlarında bir çiftlik evinde yakalandı.

Yakalandığı andan itibaren tek kişilik hücresinde şiirler yazıp kitap okuyan Saddam, aslında sonun başlangıcında olduğunu biliyordu.

ABD, dünya kamuoyuna "Irak halkı kendi liderini yargılıyor" imajı vermek istese de, kurulan Irak Özel Mahkemesi tamamen Amerikan fonlarıyla yapılandırılmış ve hukuki çerçevesi Washington tarafından çizilmişti.

1 Temmuz 2004'te ilk kez hakim karşısına çıkarılan Saddam, kendisine yöneltilen Kuveyt işgali, Enfal operasyonu ve Düceyl olayları gibi suçlamaları reddederek mahkemenin meşruiyetini sorguladı.

Duruşmalar başladığında Saddam Hüseyin, teslim olmuş bir mahkûm gibi değil, işgale direnen bir halk önderi gibi davrandı.

İşgalci postalları altında "demokrasi" yalanıyla kurulan o mahkemede Saddam’ın haykırdığı cümleler, dünden bugüne emperyalist operasyonların kodlarını deşifre ediyor.

"Ben Irak Devlet Başkanı’yım. Siz kimsiniz? Sizi kim atadı?"

(Mahkemenin ilk gününde, heyetin meşruiyetini tanımadığını ve işgal gücü tarafından atandıklarını yüzlerine vururken.)

"Ben bu mahkemeyi ve onu kuranları tanımıyorum. İşgalin kurduğu her şey gayrimeşrudur."

(Savunmasının temelini teşkil eden, "işgal altında adalet olmaz" vurgulu cümlesi.)

"Korkmuyorum! Ne sizden ne de efendilerinizden. Benim hayatım bu milletin yoluna feda olsun."

(Hakimin kendisini susturma çabalarına karşı verdiği yanıt.)

"Amerikan postalları altında adalet dağıttığınızı mı sanıyorsunuz? Siz ancak işgalcinin kuklalarısınız."

(Mahkeme heyetinin tarafgirliğine yönelik en sert çıkışlarından biri.)

"Siz beni değil, Irak’ın bağımsızlığını ve onurunu yargılıyorsunuz."

(Yargılamanın şahsi değil, ulus devletin tasfiyesiyle ilgili olduğunu vurgularken.)

"Cehenneme gidin! Ben Irak halkının iradesiyle buradayım, sizin kanlı yasalarınızla değil."

(Yargıcın bir duruşmadan kendisini kovma tehdidine karşı ayağa kalkarak verdiği tepki.)

"Bir devlet başkanı, işgalciye karşı direnen halkını koruduğu için yargılanamaz."

(Enfal ve Düceyl olaylarını "terörle mücadele" ve "egemenlik savunması" olarak tanımlarken.)

"Irak'ın petrolünü çalmak için gelenlerin mahkemesinde, hırsızları ancak biz yargılayabiliriz."

(İşgalin ekonomik boyutuna ve emperyalist sömürüye yaptığı vurgu.)

"Benim hayatım bu milletin yoluna feda olsun; yaşasın büyük Irak, yaşasın Arap milleti, kahrolsun casuslar ve işgalciler!"

(İdam kararını duyduktan sonra tarihe bıraktığı mesaj.)

"Beni asabilirsiniz ama Irak'ın onurunu ve tarihini asla asamayacaksınız."

(Karar açıklandıktan sonra mahkeme heyetinin yüzüne karşı söylediği son sözlerden biri.)

"Yaşasın Irak! Yaşasın Arap milleti! Kahrolsun emperyalizm ve işbirlikçileri!"

(Duruşma salonundan çıkarılırken attığı ve ideolojik çizgisini özetleyen slogan.)