Antakyalı ayakkabı imalatçıları eski yerlerine dönmek istiyor
6 Şubat depremleri sonrası Reyhanlı’ya taşınan Antakyalı ayakkabı imalatçıları, eski yerlerine dönmek istiyor. Reyhanlı’da iş kaybettiklerini belirten üreticiler, işçi bulmada da sıkıntı yaşadıklarını söylediler
6 Şubat depremleri öncesi Türkiye’deki ayakkabı üretiminin yüzde 30’unu sırtlanan Antakya ayakkabı imalatçıları, geçici olarak taşındıkları Reyhanlı’dan eski yerlerine dönmek istediklerini bildirdiler. İmkansızlıklar nedeniyle müşteri kaybettiklerini belirten imalatçılar, “Bu gidişle burada yok olacağız.” dediler.
Depremde iş yerlerini ve makinelerini kaybeden ayakkabı imalatçıları, geçici olarak Reyhanlı Sanayi Sitesi’ne taşınmıştı. Aradan geçen 2,5 yıla rağmen kendilerine kalıcı bir yer tahsis edilmedi. Deprem öncesi Türkiye’nin tanınmış firmalarına ve Avrupa ülkelerine ihracat yapan imalatçılar, bugün kenarda köşede kaldıklarını, sorunlarına çözüm bulunmadığı takdirde bu mesleğin yok olacağını belirtti.

İmalatçılar, Reyhanlı’da barınma sorunu olduğu için işçilerin buraya gelmediğini ve 50 insan istihdam eden atölyelerin bugün 20-25 işçi çalıştırabildiğini, bu nedenle üretimin de yarı yarıya düştüğünü, müşterilerin de barınma ve sosyal imkanların olmaması nedeniyle buraya gelemediğini kaydetti.
İmalatçılar, Antakya Ayakkabıcılar Sitesi’nin kısa sürede tamamlanarak buraya dönmek istediklerini vurguladı. İmalatçılar sorunlarını Aydınlık’a anlattı:
‘SATIŞLARIMIZ AZALDI’
- Mehmet Bayır: “Ayakkabı imalatçıları olarak zor durumdayız. Atölyeyi gezdiniz ve gördünüz, bu durumda sektör bitmeye gidiyor. Biz imalatçılar olarak kendi toprağımız olan Antakya Ayakkabıcılar Sitesi’ne gitmeyi istiyoruz. Reyhanlı’da bu işi yapamıyoruz, bizim işçilerimiz zaten Antakya’da. Antakya’dan getir-götür bize mali yönden sıkıntı. Satışımız azaldı…
“Devlet isterse her şeyi yapabilir, biz de bir an önce kendi sitemize taşınmak istiyoruz. İhracat yok sayılacak kadar azdır. Bizim ayakkabılarımız birinci sınıf deridendir. Hammaddesi hariç her şey kendimizin emeği ile üretim yapıyoruz. İşler azaldığı için dükkân kapatanlar var.”
‘İŞÇİ SIKINTISI VAR’
- Mehmet Katı: “İşçi sıkıntısı üretimin düşmesine neden oldu. Maliyetler arttı, artınca cazibemiz kalmadı. İş çıkaramaz duruma geldik. Rekabet gücümüz azaldı. İstanbul ile maliyet açısından aynı pozisyona düştük.
“Depremden önce çok iyiydik, taleplerimiz yüksekti, ihracat güzeldi. Bölgemizdeki savaşlar, deprem derken biz gerilere düştük. Meslek bitme aşamasına geldi. Antakya Ayakkabıcılar Sitesi bu yıl tamamlanacak denildi. Devletimizin KOBİ’lere el uzatmasını umuyoruz. Ancak bu desteklerle sektörümüzü ayağa kaldırabiliriz. Ben 8 yaşından beri bu meslekteyim. Üç kardeşim de aynı işi yapıyor.
“Depremden önce İtalya, Almanya, Fransa ile özellikle Ortadoğu, Balkanlara iş yapıyorduk. Mal yetiştiremiyorduk. Şimdi zor durumdayız. Kalifiye eleman bile bulamıyoruz.”
‘SEKTÖRDE DARALMA VAR’
- Ömer Alpaslan: “Buraya işçiyi, müşteriyi getiremiyoruz. Bu kadar çevremiz olmasına rağmen büyük sıkıntılar yaşıyoruz. Benim müşterilerim yüzde 80’i yurtdışında. Ben bile yüzde ellinin altına düştüm. Yani sıfır noktasına doğru gidiyoruz. Çok arkadaş iflas etti. 35 işçiyle çalışıyordum. Bugün 5 kişiye inmiş durumda.
“Ben terlikleri yurtdışına 12 dolara sattığımda 3 dolar kazınıyordum. Şu anda 12 dolara mal edemiyorum, dolar bazında maliyetler yükseldi. Faizler yüksek ve ortada para yoktur. Faizler düşse bizim nispeten işler açılır. Ayrıca ayakkabı sektöründe daralma var. İthalat çoğaldı. Bizim malın değeri düştü.”
- Harun Uçar: “Burada konteynerlerde kalıyoruz. Şartlarımız iyi değil. Yıl başına doğru eski yerimize taşınacağımız söyleniyor. Dişimizi sıkıyoruz. İnşallah bu sıkıntı son bulur.”


