Eğitimde şiddet sorunu ve çözüm önerileri

Eğitim ortamlarında yaşanmakta olan şiddet olaylarının birden fazla sebebi bulunmaktadır:

1. Eğitim hedefinden kopmuş durumdadır.

2. Sosyal adaletsizlik artmış durumdadır.

3. Eğitim yönetimi çökmüş durumdadır.

4. Gerek okullar gerekse eğitim yönetimi tarikat ve cemaat kadrolarının cirit attığı alanlar haline gelmiştir.

5. Eğitim alanında kurulan sendikalar işlevsizdir.

ÇOCUKLARIMIZI NİÇİN EĞİTİYORUZ?

1. Ülkemizde eğitim sistemi ile devletin ve milletin hedefleri arasındaki bağ tarihindeki en büyük kopuşu yaşamaktadır.

Düz liseler akademik hedeften yoksun öğrenciler ile doldurulmuştur. Mezun olan çocukların bir kısmı hiçbir vasfa sahip olmadan mezun olmaktadır. Düz lise diplomasının geçerli olacağı bir iş alanı artık yoktur.

Meslek alanında yetiştirilen öğrencilerin iş alanı yoktur. Büyük çoğunluğu işsiz kalmaktadır.

2. Toplumsal sınıflar arasındaki gelir makası artmıştır. Toplumun büyük çoğunluğu ekonomik sıkıntı içerisindedir. Hayat pahalılığı, fiyatlardaki yüksek artış bu sosyal kesimleri aşırı zorlamaktadır.

3. Eğitim yönetimi liyakatsiz ellerdedir. Yönetme becerisinden yoksun kadroların istihdamı her yerde hâkim durumdadır.

4. Eğitim kurumları cemaat ve tarikatların at koşturduğu alanlar haline gelmiştir. Öğrencilerin bir bölümü bunlar tarafından konsolide edilmekte, diğerleri öğrenci olarak görülmemekte ve dışlanmaktadır.

5. Eğitim sendikalarının yaptığı açıklamalara bakıyoruz. Tablo maalesef acıdır.

Okullara güvenlikçi istihdamı önermektedirler. Rehberlik personelinde artış istemektedirler. Bunlar gerekli olsa da neyi çözmeye güçleri yetecek?

Hiçbir sendikanın açıklamasında cemaatçi tarikatçı örgütlenmeden söz edilmemektedir.

Liyakatsiz ve cemaatçi idari personel atamalarından söz edilmemektedir.

Günü kurtarmaya dönük tedbirler sorunu çözemez.

ÇÖZÜM ÖNERİLERİ

1. Eğitim ve devletin kalkınma planı arasında paralellik sağlanmalıdır. Öğrenciler gelecek kaygısından kurtarılmalıdır.

2. Eğitim alanında liyakati esas alan yönetici ataması yapılmalıdır.

3. Eğitim kurumlarının her birimi cemaat ve tarikatlardan temizlenmelidir. Öğrenciler itilip kakılmaktan kurtarılmalıdır.

4. Fiyat artışlarına bir an önce çözüm üretilmelidir.

5. Eğitim alanındaki sendikalara devlet desteği kalkmalıdır. Her üye aidatını kendi maaşı üzerinden ödemelidir. Profesyonel sendikacılık kaldırılmalıdır.

6. Eğitim ve üretim arasında bağ kurulmalı, yetişen her genç üretimdeki yerini alarak milletine ve devletine katkı yapar hale gelmelidir.

7. İşlevsiz okulları siyasi nedenlerle ayakta tutmaya çalışmaktan vazgeçilmelidir.

8. Kırsal kesimlerde yuvalanan, bölge halkının yoksulluğunu istismar eden cemaat tarikat yurtları kapatılmalıdır.

9. Cumhuriyet’in devrimci felsefesi kılavuzluğunda, bağımsız, toplumcu, demokratik, laik, bilimsel ve halkçı ekonominin ihtiyaçlarına cevap veren, tek bir eğitim sistemi uygulanmalıdır.