İnsanın doğadaki izi sanata dönüştü

30 Nisan’a kadar görülebilecek olan sergi, izleyicileri “İnsan Çağı”nın doğa üzerinde yarattığı tahribatı ve izleri yeniden düşünmeye davet ediyor.

ATIK MALZEMELERDEN İLERİ DÖNÜŞÜME

Sanatçı, gündelik tüketim nesnelerini ve atık malzemeleri yeniden biçimlendirerek doğanın insan eliyle aldığı yaraları görünür kılan bir sergi amaçlıyor. Eserlerde çoğunlukla atık tekstil ürünleri ve kullanılmış kahve filtreleri kullanılarak ileri dönüşüme hizmet ediliyor. Peyman Şükran Sabanuç’un sergi değerlendirmesinde de vurguladığı üzere, çalışmalardaki karmaşık desenler ve yoğun dokular doğada insan eliyle yaratılmış kaosu ifade ederken; eserlerdeki geometrik şekiller ve kabuksu görünümler doğayı yansıtıyor.

YAŞAM DÖNGÜSÜNE GÖNDERME

Sergide yer alan çalışmalar, kimi zaman toprağa ve taşa, kimi zaman ise dairesel formlarla evrene ve yaşam döngüsüne gönderme yapıyor. Yapıtlar, izleyenleri sınırları açık bir düzlemden yaşayan bir dünyaya yönlendiriyor. Oluşturulan formların yüzeyden taşan biçimleriyle doğanın imgelerine dönüştüğü sergi, yeryüzünün yalnızca tüketim esaslı bir yaşam zemini gibi kullanılmasına karşı “sessiz bir konuşma” niteliği taşıyor.

‘ONU DUYMAK İÇİN SUSMAK GEREKİR’

Sanatçı İrem Sabanuç Gönül, doğaya ve serginin ana temasına dair düşüncelerini şu sözlerle ifade ediyor: “Her müdahale bir iz bırakır. Doğa kaydeder, izleri dönüştürür. Ancak her şeye karşın var olma çabasını sürdürür. Doğaya kulak vermek, ‘Onu duymak için susmak gerekir”