Meserret Taşkın’dan mektup var! Ah şu ön yargılarımız

Her şey karmakarışık, yaşadığımız üzere. Hayat, biraz da böyle bir şey belki. Kafalar, İran ve Hamaney’le ilgili de karmakarışık. Hamaney, kıyafetinden ötürü, nedense ve neredeyse Suudi Vahhabi geleneğiyle bir sanılıyor. Araştırmak ve öğrenmek yerine kafamızdaki kalıplara uygun bir etiket yapıştırıveriyoruz hemen. Oysa, Uğur Mumcu’nun çok güzel ifade ettiği gibi, “Araştırma yapmayanın söz hakkı yoktur” ya da “bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmayın”.

Her kravatlı, takım elbiseli çağdaş ve modern olmadığı gibi her sarıklı, cübbeli, sakallı da mürteci değildir. Nitekim, İran- ABD savaşı sırasında bu durumun fotoğrafını gazetelerde gördük: ABD kazansın diye sokaklarda Amerikan bayraklarıyla gösteri yapan mini etekli, şortlu hanımları; devrik şahın kravatlı, takım elbiseli oğlunu. Çağımızda mürteci nedir? Hayat gösterdi bize. Nazım Hikmet’in sesinden çok dinlemiştik Ulusal Kanal’da. Ama şimdi gerçekten anladık.

Demek ki artık neye bakıyoruz? Kıyafete değil ABD emperyalizmine karşı tavrına. Derken önüme Ertuğrul Özkök’ün yazısı düştü: BİM’in patronlarından birine övgü. Patronun modern ve cool bir giyim tarzı var. Ofislerini ve ofis mobilyalarını ise “çağdaş tasarım aleminin etkili isimlerine” tasarlattırıyor veya satın alıyormuş. Kendisini “muhafazakâr,” “gelenekçi” olarak tanımlıyor. Ortağı da bir Suudi yatırımcı. Muhafazakâr var, muhafazakâr var! Değil mi efendim?

Sadık Okurunuz

Kırk beşini aşkın

Meserret Taşkın