ASYA ÇAĞI PORTRELERİ Gücü Güzel Fedai

(Örgütlü iyiliğin, vatana adanmışlığın

Fedaisi Hüseyin Yüzügüzel’in devrimci

anısına saygıyla.)

Doğurdu onu anayurt, sürdü kavganın ortasına,

Yunus gülünden, bozkurt sütünden, onurlu

Malatya yurdu destanla emzirdi yiğidini, yürüttü,

Laleli, sümbüllü bağda doğan fedaiye hayat verdi:

Alınan ömür insanlığa adanacak bir emirdi.

***

Aldı eline merdan Ali’nin hak yayını, savaş okunu,

At sürdü üstüne gençliğiyle karanlık gücün.

Hep bir adım önde, devrimci boynu kıldan ince,

Bütünleşen Türkiye yolunda insanlıkla kol kola.

***

Doğurdu savaşçısını büyük vatan, emeğin nurundan,

Buldu kendini yakılmış ovada, kale dibinde…

Oğullarını yarattı devrim, isyanın hamurundan.

Sınıfsız ülke için vurdu geçti Karahan Gediğinden.

Dedi ki Dedem Korkut, oğul sen akıllı Dumrulsun!

***

Tanrı, sütünden aşkla emzirdi gök hatun Hüseyin’i.

Pir Sultan Abdal öğretti ona korksuzluğu,

Dedi ki Aydınlık saflarına koş yüzü güzel oğlum:

Bozatlı Hızırı oldu halkın, Kürecik ihanetine karşı.

***

Önde giden savaşçılarından devrim ordusunun,

Her cepheyi zafergah kılan, sabahın Zühre yıldızı.

Kalbinde ağır silahları onun güzel güçüne güç kattı:

Elinizi sıkmak için yüreğini kullanır, gülümser,

Gönüllü öğretmeni halkın, her an hazır bir nazır.