Bir Arada Yalnız, Günyüzü: (Altın Koza Film Festivali Günlükleri #2)

Altın Koza Film Festivali Ulusal Uzun Metraj Film Yarışması'nın 10 filmlik seçkisinde 2 film daha izleme şansı buldum: Bir Arada Yalnız ve Günyüzü. Filmlere kısaca değinmek gerekirse eğer...

BİR ARADA YALNIZ

Ali Vatansever'in 3. uzun metraj filmi olan "Bir Arada Yalnız" gerek konusu, gerek görüntüleri, gerek oyunculuklarıyla ön plana çıkan, hafızalarda yer edinen bir film oldu. Bir önceki filmi "Saf"ta kentin dönüşümünü merkezine alan yönetmen bu filminde ise tamamlanmış bir kent dekoruyla izleyicisini selamlıyor ve bu kez de insanın dönüşümünü merkeze alıyor.

Başrollerini Fatih Al, Onur Gözeten ve Esra Kızıldoğan'ın paylaştığı filmde kanser hastası bir çocuğun yaşamına konuk oluyoruz. Onur Gözeten'in hayat verdiği İzzet karakteri büyük acılar içindedir. Anne ve babası ise onun acılarını dindirmeye yönelik bir yaşam içindedir. Fakat z kuşağı olarak adlandırabileceğimiz İzzet ile ailesi aynı noktada buluşamaz. Oğullarıyla sağlıklı iletişim kurmaya çabalayan ebeveynler her türlü yola başvurur. İzzet ise hasta yatağında oturup VR gözlük ile sanal dünyadaki oyunda özgürce gezer.

Sanal dünyada özgür olma fikri ve oyun görüntüleri akıllara Black Mirror'ı getiriyor ve sanki dizinin yeni bir bölümünü izliyormuş hissi veriyor. Güçlü diyalogları, dramatik yapının içinde korunmayı başaran mizahi yönü ve iyi oyunculuklarla dikkat çeken film aynı zamanda başarılı bir finale imza atarak akıllarda yer etmeyi başarıyor.

Bir Arada Yalnız'ın, festivalde ödül toplayan filmler arasında olacağını düşünüyorum.

GÜNYÜZÜ

Türk Sineması'nda çokça örneğine rastladığımız, köyden kente göçmüş bir karakterin seneler sonra doğup büyüdüğü ve kötü anıları olduğu yere geri dönüşünü anlatan, konusuna yabancı olmadığımız bir film "Günyüzü". Bu haliyle bakıldığında aslında yeni bir şey söylemekten uzak, tekrara düşen bir yapım olduğu söylenebilir. Her sene festivallerde bu temayı işleyen en az birkaç filmle karşılaşan bünyelerimizin alışık olduğu sahneler iz bırakmaktan çok uzak.

2018'deki "Güvercin"den sonra Banu Sıvacı'nın ikinci uzun metrajı "Günyüzü". Aynı zamanda senaryo da kendisine ait. Senaryodaki kopukluklar ve gereksiz sahneler kurgu masasında anlamlı bir bütün haline getirildiği için şanslıyız yoksa daha da anlamsız bir film ortaya çıkabilirdi. Bu sebeple filmin kurgusunda emeği olan İsmet Araç'a da ayrı bir parantez açmak gerekiyor zira kendisi filmi birkaç gömlek yukarı çıkarmayı başarmış. Film, üzerinde daha fazla çalışılan bir senaryo ile daha iyi bir noktada olabilirdi kesinlikle.

Yıllar sonra köyüne dönen ve kız kardeşinin sır ölümünü aydınlatmaya çalışan Suna karakteri üzerinden ilerleyen filmde klasik geçmişle yüzleşme ve aile içindeki eski defterlerin açılması gibi sahneler yer alıyor. Senaryoya ne gibi etkisi olduğunu merak ettiğim Leyla adlı kedinin kaybolması ve yer yer adını duymamız da filme ilginç bir hava katmış. En azından yıllardır yanında olan bu kedi için Suna'nın daha fazla üzülmesini bekliyor seyirci fakat aradığı tepkileri bulamıyor. Ne kedi bulunuyor ne de tüm o sahnelerin filme bir katkısı. Enteresan bir şekilde sonuçlanıyor ve bu da filmin zayıf bir final yapmasına yol açıyor.

Filmin iyi yanlarından biri obruklar. Son dönem sinemamızda sıkça karşılaştığımız, Konya başta olmak üzere İç Anadolu'da sürekli haberlerini gördüğümüz obruklar yine filmin merkezinde yer alıyor. Konya'da geçen filmde obruklar nedeniyle taşınması gereken bir köydeyiz. Filmin görüntü yönetmenliğini de yine bu açıdan değerlendirmek gerek çünkü ortaya güzel sahnelerin çıktığını söylemek mümkün.

Ödül gecesinde Günyüzü'nün diğer pek çok dalda ödül alacağını düşünmesem de umarım En İyi Kurgu ödülünü kucaklar diye umut ediyor ve istiyorum.

Festivalden ilk izlenimler ve ilk film: 'MUTTER: Bir Annenin Hatıra Defteri' (Altın Koza Film Festivali Günlükleri #1)Sinema