Dünya Kupası umutları çocuklarla başlıyor

Bu Dünya Kupası yazı turnuvaya katılamayan Çin’de gençlik turnuvalarıyla geçiyor.  2025-26 genç kampüs futbol ligi ulusal finalleri, 5. Çin Genç Futbol Ligi turları, şehir ve il kampüs karşılaşmaları, özel kulüp kupaları ve yurtdışından davetli turnuvalar takvimi doldurdu. Bazı çocuklar evlerine yakın yerlerde oynarken, diğerleri yaz tatillerinin bir bölümünü takım arkadaşlarıyla bir turnuvadan diğerine seyahat ederek geçirdi.

2034 Kupası diye adlandırılan turnuvanın altıncısının 39 bölgesel eleme turuna 882 takım ve 12 bin 604 oyuncu katıldı. 128 takım Çin’in doğusundaki Suzhou şehrindeki finallere ulaştı. Diğer ülkelerden takımlar da katılarak, ilkokul oyuncularına yönelik bir turnuvaya uluslararası bir boyut kattı.

2034 Kupası gibi turnuvalar, geniş tabana görünür bir hedef sunuyor. Futbol yorumcusu ve gençlik projesi organizatörü Dong Lu, Çin sosyal medyasının Japonya’nın lise futbol turnuvasını defalarca kutladığını gördükten sonra 2021 yılında bu etkinliği başlattı. Adı, ilk katılımcı grubunun yaklaşık 25 yaşında olacağı 2034 Dünya Kupası’na gönderme yapıyor.

DÖNÜM NOKTASI MI?

Bu yoğun takvim tek başına Çin futbolu için bir dönüm noktası mı demek? Çin erkek milli takımı en son 2002’de Dünya Kupası’na katılmıştı. Ancak yaz ayları, aşağıdan yukarıya doğru inşa edilen bir oyuncu kadrosunun görünümünü sunarken daha zor bir soruyu da gündeme getirdi: Okula dönüş, antrenmanlara eşitsiz erişim ve ailelerin karşıladığı artan maliyetler karşısında bu coşku devam edebilecek mi?

Çin’in genç futbol sisteminde, antrenör Zhao Xinxin en geniş ve en temel seviyede çalışıyor: Küçük çocukları oyunla tanıştırmak. Global Times’ın haberine göre, Zhao15 üç yaşındaki çocuklardan oluşan bir başlangıç grubu, 5-10 yaş arası 15-20 çocuktan oluşan üç ilgi sınıfı ve 5-14 yaş arası yaklaşık 10 oyuncudan oluşan dört ileri seviye grubu çalıştırıyor.

Zhao’nun son yıllarda gözlemlediği en belirgin değişikliklerden biri, daha küçük yaşlardan başlamak. Futbol sadece okullarda ve sosyal kulüplerde değil, bazı anaokullarında da başlıyor. Çoğu ebeveyn başlangıçta çocuklarının hareket etmesini sağlayacak bir okul sonrası aktivite istiyor.

BAKANLIK DESTEĞİ

Çin, Milli Eğitim Bakanlığı, 2015 yılında altı devlet dairesinin futbolun okul eğitimine entegre edilmesi, düzenli müsabakalar, öğretmen eğitimi ve tesislerin iyileştirilmesi çağrısında bulunan yönergeler yayınlayarak ulusal ölçekte kampüs futbolunu teşvik etmeye başladı. Program, katılımı artırmaktan ziyade öğretim, eğitim ve müsabaka kalitesini iyileştirmeye odaklanırken genişlemeye devam etti. Xinhua haber ajansına göre, 2025 yılında 4 bin 928 okul daha ulusal gençlik kampüs futbol okulu olarak tanındı.

Özellikle okulların tatil olduğu dönemde, Pekin’de neredeyse her hafta gençlik maçları oynanıyor. Hakemli ve puanlamalı hafta sonu maçlarının yanı sıra bölgesel müsabakalar ve finallerde de var. Bu yazın başlarında, Dong Lu’nun gençlik futbol projesi aracılığıyla seçilen Çin Futbol Erkek U12 takımı, İtalya’daki Sigismondi Uluslararası Gençlik Kupası’nda yedi maçın tamamını kazanarak şampiyonluğu kazanan ilk Asya takımı oldu.

Ancak Dong, tek bir şampiyonaya çok fazla anlam yüklememeye karşı uyardı. Dong, Çin basınına güçlü oyuncuların, çok daha geniş bir futbol kültüründen çıkması gerektiğine işaret etti.

DEVAM EDEBİLENLER

Ancak asıl büyük sınav turnuvadan sonra başlıyor. Dong, 2034 Kupası katılımcılarının çoğunun profesyonel oyuncu olmayacağına işaret ediyor. Birçoğu için Suzhou’daki finallere ulaşmak, ilkokulun sonunda bir “futbol mezuniyet töreni” işlevi görüyor. Ancak, ilkokuldan mezun olmak aynı zamanda futboldan da mezun olmak demek değil.

Antrenör Zhao’ya göre ilk büyük kırılma noktası 12 yaşında. Çocuklar ilkokul boyunca antrenman yapabilir, ardından ortaokula girdikten sonra ödevler, sınavlar ve aile beklentileri devreye girince bırakabilirler. Zhao, bu modeli “12 yaşında emekli olmak” olarak adlandırıyor.

Okulda futbol oynamak, oyuncu havuzunu geniş tutmanın ana yolu, çünkü neredeyse her çocuk günün büyük bir bölümünü okulda geçiriyor. Artık daha fazla okul futbol dersleri ve sınıf içi müsabakalar düzenliyor, ancak uygulama farklılık gösteriyor.

Aileler için bu, futbolun basit bir ders dışı aktivite olmaktan çıktığı aşama. Eğer bir çocuk olağanüstü yetenek göstermişse, ebeveynler daha güçlü takımlar aramak, okul değiştirmek, daha fazla seyahat ve antrenmanı kabul etmek veya futbolu sadece bir ilgi alanı olarak tutmak arasında karar vermek zorunda. Karar sadece yeteneğe ve çocuğun isteklerine değil, aynı zamanda eğitim beklentilerine ve ailenin ne kadar zaman ve para ayırabileceğine de bağlı. Zhao, Avrupa ile aradaki farkın kısmen süreklilikte yattığını belirtiyor.

FARKLI SİSTEMLER

Dong Lu’nun karşılaştırmasına göre, Japonya milli takımı giderek Avrupa liglerinde daha da gelişmiş oyunculardan yararlanırken, Çin hâlâ gelecekteki uluslararası oyuncuları hazırlamak için ağırlıklı olarak yerel ligine güveniyor.

İki sistem farklı rekabet standartlarına sahip üretim hatları gibi çalışıyor. Bu nedenle, genç Çinli oyuncuların daha yüksek seviyede maçlara ihtiyacı var; ister yabancı takımlar Çin’e gelsin, ister Çin takımları yurt dışına seyahat etsin, isterse seçilmiş oyuncular yurtdışı liglerine girsin.

Ancak yurtdışı eğitimi, yerel sistemin yerini tutamaz ve her aileye uygun değil. Zhao, bunun yetenek, fiziksel hazır olma, para ve farklı bir dile, diyete ve günlük hayata uyum sağlama kapasitesi gerektirdiğini söylüyor. Zhao’ya göre şimdilik en belirleyici sınav 2034’te değil, önümüzdeki Eylül ayında, çocuk yeni bir sınıfa geçtiğinde ve futbol için hâlâ zaman olup olmadığına karar verdiğinde ortaya çıkacak.