Futbol yara sardı

Bogata’daki El Campin Stadyumu 21 Ağustos akşamı bir spor alanından çok daha fazla bir anlam taşıyordu. O akşam, stadyum hâlâ toparlanmaya çalışan bir ülke için buluşma noktası oldu. Sahaya çıkanların üzerinde kulüpleri, şehirleri ve nesilleri temsil eden bir forma değil, Kolombiya forması vardı.

Eski Kolombiya Milli Takım kaptanı Mario Alberto Yepes tarafından organize edilen "Levantamos a Colombia" (Kolombiya'yı Yükseltiyoruz) maçı, tarih yazan birçok ismi bir araya getirdi. Falcao, “El Pibe” Valderrama, Juan Guillermo Cuadrado, Rene Higuita, Oscar Cordoba, Farid Mondragon gibi Türk sporseverlerin de yakından tanıdığı isimler buluştu. Sahada, futbolun çok ötesine geçen bir amaç vardı.

YENİDEN AYAĞA KALMASI GEREKEN ÜLKE

10 Ağustos'ta Kolombiya'yı vuran 7.4 büyüklüğündeki deprem, geride büyük boyutlarda bir trajedi bıraktı. Kolombiya Ulusal Afet Risk Yönetimi Birimi'nin raporuna göre, 18 Ağustos itibariyle 304 kişi hayatını kaybetti, 4 bin 548 kişi yaralandı, 426 kişi kayıp, 29 bin 554 ev yıkıldı ve 134 bin 342 ev hasar gördü.

Bu rakamların ardında evlerini kaybeden, toparlanmaya çalışan aileler ve bugün sadece dayanışma sözlerinden daha fazlasına ihtiyaç duyan insanlar var. Bu noktada futbol devreye girdi. Futbol on yıllarca, Kolombiyalıları televizyon ekranı önünde, radyo başında veya stadyumlarda bir araya getirdi.

Şimdi ise her şeyini kaybetmiş olanlara yardım etmek için bir araç olmayı hedefliyor. Maçtan elde edilen gelir, depremzedelere yardım ulaştırmaktan sorumlu Solidaridad por Colombia ve Kolombiya Kızılhaçı'na bağışlandı.

BAŞKA BİR DÖNEMİN KAHRAMANLARI

Sahada, Kolombiya'nın futboldaki kaderini değiştiren, unutulmaz anılar bırakan isimler vardı.

Dünya Kupalarının, hayal kırıklığı dolu sonuçların ve Kolombiya'nın bir kez daha herkesle rekabet edebileceğine inandığı unutulmaz anların oyuncuları bu kez rakip olmadı.

Kolombiyalı spor yazarı ve medya yöneticisi Carlos Julio Castellanos’a göre, “akşamın en önemli kısmı, skor levhasında görünmeyen bir şey”. En iyinin kim olduğu konusunda tartışmalar yapılmadı. Kulüpler veya rekabetler olmadı. Bunun yerine, kendine yardım edilmesi gereken bir ülkenin takımı vardı.

Oyuncular, etkinliğin ruhunu güçlü bir mesajla özetlediler: “Hangi takıma ait olduğumuz veya hangi formayı savunduğumuz önemli değil. Bugün hepimiz aynı formayı giyiyoruz, o forma Kolombiya.”

FARKLILIKLARI BİR KENARA BIRAKMAK

Castellanos, bir zamanlar Kolombiya'yı sevinç gözyaşlarıyla ağlatan adamların, şimdi hayatlarının en acı anlarından birini yaşayanların gözyaşlarını silmeye yardımcı olmak istediklerini belirtti.

Milyonlarca Kolombiyalıya birlikte nasıl kutlama yapılacağını öğreten nesillerin temsilcilerinin golleri, kurtarışları, çalımları ulusun kolektif hafızasının bir parçası olarak duruyor. Bugün amaçları, satın alınan her biletin bir yardım haline gelmesi, her alkışın anlam taşıması ve stadyuma gelen herkesin, trajedinin ortasında bile her zaman uzanıp başkasına yardım etme fırsatı olduğunu hatırlaması. Castellanos, “Ülke herkese ihtiyaç duyduğunda, farklılıklar bir kenara bırakılır.” diyor