Linç kültürü

Bir Kadın.

Yüksek sesle birilerine kızıp

dışarı dışarı diyor

salondakiler de ona eşlik ediyordu.

Bir anda bir filmin sahneleri geldi gözümün önüne.

Roma dönemi krallar

esir düşürdüklerini birbiriyle

ya da vahşi hayvanlarla savaştırıp

ölmemek için öldürmek zorunda kalanları iştahla seyredip

fakir halka da seyrettiriyordu.

Gladyatör isimli bol gişeli filmi seyretmeyen pek yoktur herhalde.

Ben de epey önce seyretmiştim.

O gün ekranlarda arkası bize dönük kadının tepkisi

eğer kendisiyle sınırlı kalsaydı,

iki kişi arasında yaşanan bir olay der geçerdim belki.

Ama öyle değildi.

Kadın dışarı dışarı dedikçe

hafif flu görünen mekandaki diğer insanlar da buna tempo tutuyor

dışarı dışarı diye tezarühatlarla

birini kovuyorlardı mekandan.

DÜNYA BİR ARENA MI?

İşte kovulan o adamın masadaki halini görünce de

aklıma geliverdi bu film.

Belli ki şaşkındı ve ekranlardan

anladığımız kadarıyla

sakinliğini koruyarak olayı bertaraf etmeye çalışıyordu.

Dizi oyuncusu Ozan Güven.

Doğrusu onun hakkında yazacağım aklıma gelmezdi.

Ozan Güven’i de tanımam

bahsi geçen mekanı da bilmem

ancak kim olursa olsun,

bir insanın bu şekilde adeta linç edilmesine hem üzüldüm

hem de bunun bilinçli bir sosyal egzersiz olabileceğinden korktum.

Elbette birilerini eleştirebilirsiniz

ya da kızabilirsiniz ama

bu şekilde davranamazsınız.

Bir de Ozan Güven sabırlı olmasaydı ve Allah korusun

istenmeyen başkaca negatif olaylar yaşansaydı?

O zaman ne olacaktı?

Elbette Ozan Güven’in sevgilisini darp etmesini kimse onaylamaz ama

cezasını mahkemeler verir ve adalet uygular.

Böyle tempo tutarak birilerini yargılamak ve adeta linç etmek

sadece gaddarlıkla izah edilecek

bir durum olmadığı gibi

bu bir kadın hakları savunuculuğu da olamaz.

ŞİDDETE ALIŞTIRILIYORUZ

Belki de şüpheci bakıyorumdur kim bilir

fakat epeydir sahneleniyor benzeri görüntüler.

Bir bakıyorsunuz bir milletvekili devletin resmi evrakını yırtıyor kameralar önünde.

Bir başka milletvekili ise

ekranlara baka baka ağır beddualar ediyor.

Bir bakıyorsunuz veda etmiş bilindik bir isim, bu dünya ile ilişkisi tamamen bitmiş

ama bırakın gidenin ardından

rahmet okumak ya da

Allah günahlarını affetsin demek gerektiğini

bir bakıyorsunuz iletişimci bir isim

üstelik de inançlı bilinen birisi

ama o da almış eline telefonu

hakkımı helal etmiyorum diyor.

Sevmeyebilirsiniz

belki haksızlık da yapmıştır, yanlış da.

Eğer varsa hakkınızı da helal etmeyebilirsiniz,

ama sokaklara çıkıp gelen geçene bunu söyler miydiniz?

Hiç sanmıyorum.

O halde niçin elinizde cep telefonu

sanal dünyada paylaşırsınız?

Böyle yaparak size cevap bile veremeyecek birisini

linç ettirmiş olmuyor musunuz?

Helal ve haramı biliyorsunuz da

öyleyse neden Allah’ın adaletine

Allah’a bırakmıyorsunuz?

Kendi hesabımdan istediğimi söyler, istediğimi paylaşırım diyebilirsiniz elbette.

O zaman ben de size

rahmetli Alev Alatlı’nın güzel yorumunu yöneltirim

her yasal olan hak ama helal midir diye.

Reyting ve görünme şehveti de

aynı odakların bir zehiri olduğundan

böylesi sevgisiz ve nefret yüklü duygularla

hem kendimizi hem etrafımızı yok ettiğimizi bile anlamaz

tıpkı bir sonraki maça kadar kazandığıyla avunan

esir düşmüş gladyatörler misali

oyalanır dururuz arenada.